‘Het is veel te vroeg voor een zondagochtend, maar ik moet leren.’ Met die tekst smste Bas me vanmorgen om iets-over-achten wakker. Ik keek met slaperige ogen naar de stapel werk die op mijn bureau te wachten lag en draaide me weer om. Goede nachtrust is erg belangrijk, anders komt er van leren sowieso niets terecht, zo redeneerde ik en ik verzette de wekker van tien naar half elf.

Vlak voordat de ringtone mijn kamer zou vullen, werd ik wakker van alweer een goedemorgen-smsje. Mijn knorrende maag haalde me over op te staan en hoewel het buiten regende, besloot ik na een kom yoghurt-met-muesli om naar de sportschool te gaan. Niets is immers zo goed voor het leervermogen als een verfrist brein!

Om xe9xe9n uur kwam ik thuis en dat was natuurlijk lunchtijd. Daarna nam ik een warme douche -want met een bezweet of verkleumd lijf kan ik niet leren- en toen was het dan toch tijd om De Gevreesde Trap te beklimmen. Naar mijn kamer, ja, en de waarheid onder ogen zien. Stapels boeken domineerden mijn bureau, er was geen ruimte om een bladzijde om te slaan of een regeltje samenvatting te schrijven. Opruimen dus! En nu ik toch bezig was, kon ik net zo goed even de stofzuiger door de ruimte halen.

Ik legde de lades op orde en vond het stapeltje tegoedbonnen dat ik al tijden bewaar. Een mediacard, een boekenbon van 20 euro en een Irischeque ter waarde van datzelfde bedrag, wat zou ik daar niet mee kunnen doen? Voor ik het in de gaten had, was ik al aan het rondneuzen op bol.com. Onder het stapeltje bevonden zich ook de dinerbonnen die ik afgelopen zomer voor mijn verjaardag kreeg, en dat herinnerde me aan wat ik tijdens het sporten bedacht: dat het weer eens tijd was voor een lange mail naar Eline. Om te voorkomen dat ik in uitstelgedrag zou vervallen, opende ik gelijk mijn mailbox. De paar mailtjes die gisteren waren binnengekomen, antwoordde ik ook maar meteen.

Drie uur, zei de klok genadeloos en mijn maag knorde alweer. Niet gek, ik had al een heleboel gedaan, nietwaar? Ik gunde mezelf een kwartiertje nutteloos internetten en raakte verdwaald in het eindeloos interessante roddelnetwerk van Hyves.
‘Suus, kom je even wat drinken?’ riep mijn moeder om kwart voor vier. ‘Vergeet niet om het konijnenhok zometeen schoon te maken,’ zei mijn stiefvader toen ik onderweg was naar beneden. ‘Oh en Suus, kun je me zometeen even helpen met maatschappijleer?’ voegde Broer daar aan toe.

Pas die laatste opmerking deed een belletje rinkelen in mijn uitgeruste, opgefriste, afgestofte en ontspannen brein. Broer die leert, in het weekend? Terwijl ik mijn chocolademelk maakte in de keuken, wierp ik een blik op de ovenklok. Vier uur was het en oeps, oh ja, morgen begint de toetsweek. Wat had ik vandaag, met al mijn zorgvuldig uitgestippelde planningen, eigenlijk aan school gedaan? StudieOntwijkend Gedrag, what about that? Ik kwam niet ver in mijn opsomming en besloot dat dat wel een vikje waard was.

Nu is het ver na half vijf en ik ga al mijn wilskracht aanwenden om Chrome, iTunes, msn en LiveWriter af te sluiten en mijn boeken open te slaan.
Het is zondagmiddag, veel te laat om te beginnen. Maar goede cijfers zijn belangrijk, anders komt er van dat langverwachte, gevreesde examen sowieso niets terecht!